ค้นหาห้องเรียน

ฐานข้อมูลพฤกษศาสตร์ #สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ เชียงราย

พญาสัตบรรณ

พญาสัตบรรณ
รูปภาพหลัก
วงศ์ (Family): APOCYNACEAE

ภาพถ่ายเพิ่มเติม

คลิกที่ภาพเพื่อขยายใหญ่
ยังไม่มีรูปภาพเพิ่มเติมในระบบ
ข้อมูลทางพฤกษศาสตร์

ลักษณะและสรรพคุณ

ชื่อวิทยาศาสตร์ Alstonia scholaris (L.) R. Br.
ชื่อสามัญ Devil tree, White cheesewood, Devil bark, Dita bark, Black board tree
ชื่ออื่นๆ / ชื่อพื้นเมือง -
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ต้นพญาสัตบรรณ มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถพบได้ในทุกภาคของประเทศไทย โดยจัดเป็นพรรณไม้ยืนต้นสูงขนาดใหญ่ ลำต้นตรง แตกกิ่งก้านสาขาเป็นชั้น ๆ (เหมือนฉัตร) มีความสูงประมาณ 12-20 เมตร เปลือกต้นหนาเปราะ ผิวต้นมีสะเก็ดเล็ก ๆ สีขาวปนน้ำตาล เมื่อกรีดจะมียางสีขาว ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดและการปักชำ นอกจากนี้ต้นพญาสัตบรรณยังจัดเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดสมุทรสาครอีกด้วย
ใบพญาสัตบรรณ ออกเป็นกลุ่มที่บริเวณปลายกิ่ง โดยหนึ่งช่อจะมีใบประมาณ 5-7 ใบ มีสีเขียวเข้ม ใบยาวรี ปลายใบมนโคนแหลม ขนาดของใบยาวประมาณ 10-12 เซนติเมตร ก้านใบสั้น เมื่อเด็ดออกจะมีน้ำยาวสีขาว
นิเวศวิทยาและการกระจายพันธุ์
เป็นพืชที่ทนทานต่อสภาพแวดล้อมต่างๆได้ดี สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้
การขยายพันธุ์
การเพาะเมล็ด, และการปักชำ
ส่วนที่ใช้และสรรพคุณทางยา
ส่วนที่ใช้: เนื้อไม้, เปลือก, ใบ, และยาง
สรรพคุณ:
ใช้เป็นยาเจริญอาหาร, แก้ไข้, แก้หวัด, แก้บิด, แก้ท้องเสีย, สมานลำไส้, รักษามาลาเรีย, ขับน้ำเหลืองเสีย, ขับระดู, ขับน้ำนม, ลดระดับน้ำตาลในเลือด, และรักษาเบาหวาน
ประโยชน์อื่นๆ
ช่วยลดน้ำตาลในเลือด, ช่วยรักษาเบาหวาน, และช่วยขับปัสสาวะ